Działające w Czechach Narodowe Centrum Rodziny, prowadzone przez Marię Oujezdską, zorganizowało konferencję o rodzinie w Pradze w dniu 13. 3. 2009.  W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele Polski, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Węgier, Chorwacji i Ukrainy.

Celem konferencji było przede wszystkim nawiązanie międzynarodowej współpracy, dzięki której możliwe będzie przeprowadzenie wspólnego projektu - warsztatów dla kobiet pracujących w domu, tzn. zajmujących się dziećmi i domem. Byłoby to szkolenie, obejmujące rozwój umiejętności w zakresie prac domowych i wychowawczych a także przygotowujące do ponownego podjęcia pracy (poprawienie własnego wizerunku, wsparcie psychologiczne itp.) 

Jest to projekt autorski Marii Oujezdskiej, pierwsze etapy mają być finansowane ze środków Renovabis, a potem podjęte zostana starania o dofinansowanie w ramach partnerskiego programu unijnego, dlatego ważne jest, żeby uczestniczyły w nim różne kraje

Warto zauważyć, że w Czechach kobieta zostająca w domu z dzieckiem do 3 lat dostaje najniższą pensję ? w Polsce odwykliśmy od tego, żeby te czynności nazywać pracą?

Trzeba też dodać, że liczba programów, realizowanych w centrach dla rodziny na terenie całych Czech, dzięki współpracy ośrodków państwowych, samorządowych i kościelnych, jest bardzo wysoka.

Národní centrum pro rodinu
Průchodní 2, 602 00 BRNO
IČO: 653 49 296
tel.: 542 214 865, mob.: 733 598 575
http://www.rodiny.cz

Odpowiedź Czeskiej Prezydencji na krytykę ze strony Parlamentu Europejskiego w sprawie tzw. celów z barcelony

1.Czeska Prezydencja chce otworzyć dyskusję na temat realizacji Celów z Barcelony, ponieważ zostały one przyjęte przez Radę Europejską bez udziału nowych państw członkowskich. Czeska Prezydencja postanowiła więc otworzyć dyskusję z udziałem nowych państw członkowskich.

2.Jednym z Celów z Barcelony jest, aby w 2010 r. objąć 33% dzieci poniżej 3 roku życia opieką zbiorową. Cel taki nie jest częścią prawa podstawowego UE, lecz politycznego zaangażowania, ponieważ polityka rodzinna nie podlega wyłącznym kompetencjom UE. Jest to obszar, w którym państwa członkowskie wykonują swoją niezależną władzę.

3.Większość krajów członkowskich, w tym Czeska Republika, nie ma woli przystąpienia do Celów z Barcelony w obszarze opieki nad dziećmi.

4.Czeska Prezydencja nie kwestionuje Celów z Barcelony w dziedzinie polityki zatrudnienia. Jednak uważa, że przy ustalaniu tych celów muszą być rozważone inne czynniki, takie jak wolność rodziny i interes dziecka.

5.Kraje, w tym Czeska Republika, które przystąpiły do UE w 2004 r., mają odrębne doświadczenia rozwiniętego systemu żłobków w czasach totalitaryzmu. W okresie, kiedy prawie 25% dzieci było umieszczonych w tych placówkach, przeprowadzono cały szereg badań. Badania przeprowadzone przez psychologów i pediatrów na całym świecie, dotyczące negatywnego wpływu opieki zbiorowej na rozwój dziecka do lat 3, nie mogą być zlekceważone. Właściwe jest zatem dokonanie przeglądu tych celów w dyskusji, uwzględniającej wyniki ostatnich badań oraz doświadczenie wniesione przez nowe państwa członkowskie.

6.Czeska Prezydencja uważa, że ważne jest zwiększenie prestiżu rodzicielstwa oraz uznanie nieodpłatnej opieki w domu jako działalności istotnej społecznie. Tylko w ten sposób można wykorzenić stereotyp, uznający, że kobieta opiekująca się dzieckiem "nic nie robi", i doceniający tylko pracę wykonywana przez mężczyznę "żywiciela".

7.Czeska Prezydencja opiera się na zasadzie wolności dla rodzin. Decyzja o sposobie opieki nad dziećmi powinna być pozostawiona wyłącznie rodzinom. Optowanie za wychowywaniem dzieci w domu nie może być automatycznie uważane za błędne.

8.Czeska Prezydencja uznaje fakt, że obszar opieki nad dziećmi należy wyłącznie do kompetencji krajów członkowskich zgodnie z zasadą pomocniczości. Czeska Prezydencja nie kwestionuje woli poszczególnych państw członkowskich dotyczących zwiększenia liczby zbiorowych instytucji opieki nad małym dzieckiem, ale jednocześnie żaden kraj członkowski nie może być krytykowany za brak starań w celu spełnienia tych celów.

9.Bezcelowym jest żądanie równej liczby kolektywnych form opieki w Europie bez respektowania specyfiki, zapotrzebowania i historycznych doświadczeń kraju i rodziny. Nawet w czasie ery komunistycznej w Republice Czeskiej mniej niż 24% dzieci poniżej wieku 3 lat umieszczano w placówkach dziennej opieki, mimo że państwo robiło wszystko, aby podnieść tę liczbę. Po upadku komunizmu tym bardziej - liczba dzieci objętych dzienną opieką zmalała do 0,5% - 2%. Tekst Celów z Barcelony stwierdza, że jest konieczne respektowanie potrzeb i narodowych zwyczajów w ich wypełnieniu. Tworzenie drogiego systemu zbiorowego bez zapotrzebowania ze strony rodziców byłoby bezużyteczne. Państwa członkowskie będą musiały używać mechanizmów przymusu, by umieścić dzieci w placówkach dziennej opieki, kosztem wolności rodzin (ograniczenie urlopów rodzicielskich, obniżenie zasiłku rodzinnego itp.).

10.  Czeski Rząd wspiera rozwój nierodzicielskiej opieki nad dzieckiem w Republice Czeskiej. W ramach tzw. prorodzinnego pakietu przyjmowane są działania mające na celu wspieranie innowacyjnych rodzajów opieki. Jednocześnie Czeski rząd nie uważa, ze budowanie państwowych i publicznych placówek opieki tak, jak za reżimu komunistycznego, jest odpowiednią drogą. Woli model, w którym rodziny są zaopatrzone w środki finansowe bezpośrednio i w ten sposób mogą decydować, czy chcą je wykorzystać na opiekę rodzicielska, czy nierodzicielską. Ponadto, zasada sybsydialności jest przestrzegana nawet na szczeblu krajowym i zgodnie z tą zasadą rozwój dziennej opieki nad niemowlętami i małymi dziećmi wchodzi w zakres kompetencji gmin i regionów, a nie państwa.

11.  Obecnie Republika Czeska szczególnie wspiera opiekę rodzicielską w domu i wysokość świadczeń z tego tytułu (w przypadku trzyletnie opieki) osiągnie wysokość około kwoty minimalnego wynagrodzenia. Republika Czeska, jako jeden z niewielu członków EU wyznaje zasadę, zgodnie z którą nawet praca w rodzinie może być postrzegana jako istotna działalność ekonomiczna.

12.  Republika Czeska w żadnym wypadku nie ma intencji przeniesienia kobiet z pracy zawodowej do pracy w domu. Niemniej jednak bierze pod uwagę opinię rodziców, którzy wolą możliwość pozostania w domu z dziećmi do lat 3.Ich potrzeby nie mogą być ignorowane.

Prorodzinny kongres w Barcelonie

W dniach 15-17 maja 2008 odbył się w Barcelonie Międzynarodowy Kongres o Rodzinie i Społeczeństwie, zorganizowany przez Międzynarodowy Uniwersytet Katalonii (UIC). W spotkaniu wzięło udział około 350 uczestników z 33 krajów Europy, Ameryki Łacińskiej oraz ze Stanów Zjednoczonych, Filipin, a nawet Japonii. W Kongresie uczestniczyła też kilkunastoosobowa delegacja z Polski. Jednym z organizatorów był Raul Sanchez, sekretarz generalny Europejskiej Federacji Rodzin Wielodzietnych ELFAC (wywiad z R. Sanchezem).

Uniwersytet UIC powstał z inicjatywy osób kierujących się nauczaniem św. Josemaríi Escrivy, założyciela Opus Dei, a Kongres został zorganizowany z okazji 10 rocznicy utworzenia tego Uniwersytetu oraz 5 rocznicy istnienia w nim Instytutu ds. Rodziny.

Kongres podzielony był na część wykładową i warsztatową. Podczas 3 dni zastanawiano się nad wpływem zmian społecznych na rodzinę, jej kondycją, sytuacją ekonomiczną rodzin a także dyskutowano nad kulturą życia rodziny. Dużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty, podczas których uczestnicy wymieniali doświadczenia służące polepszeniu losu rodziny.

W kongresie wziął udział prałat Opus Dei bp Javier Echevarría Rodriguez, który podkreślił wartość modelu rodziny chrześcijańskiej jako modelu korzystnego dla całego społeczeństwa. "Wszyscy czerpią korzyść z faktu, że jest wiele rodzin zjednoczonych, otwartych na życie i gotowych służyć innym" - powiedział biskup.

Według organizatorów, kongres wpisuje się w nurt "rewolucji na rzecz rodziny w całej Europie". Rewolucja ta ma kształtować mentalność parorodzinną, doprowadzić do zmiany postrzegania rodziny i promować szacunek dla życia ludzkiego.

.:. DO GÓRY .:.